ANG ASAWA NG AKING KAPITBAHAY AY PALAGING MAY KAKAIBANG GINAGAWA SA AKING MGA DAMIT—AT NANG MAGLAGAY AKO NG BITAG, ANG NABUNYAG AY ISANG KATOTOHANANG HINDI KAILANMAN PINAGHANDAAN NG KANYANG ASAWA

ANG ASAWA NG AKING KAPITBAHAY AY PALAGING MAY KAKAIBANG GINAGAWA SA AKING MGA DAMIT—AT NANG MAGLAGAY AKO NG BITAG, ANG NABUNYAG AY ISANG KATOTOHANANG HINDI KAILANMAN PINAGHANDAAN NG KANYANG ASAWA

Palagi kong nakikitang may kakaibang ikinikilos ang asawa ng aking kapitbahay tuwing isinasampay ko ang aking mga boxer shorts sa pinagbabahaging sampayan ng aming compound.

Noong una, inisip kong nagkakamali lang ako.

Pero kahapon, nagpasya akong subukan ang isang bagay.

Sadyang naghulog ako ng bagong labang boxer shorts sa harap ng kanilang pintuan at nagtago sa likod ng pader upang makita kung ano talaga ang mangyayari.

At ang ginawa ng babaeng iyon sa aking damit, sa mismong compound at sa sikat ng araw, ang nagpaunawa sa akin na wala ni katiting na ideya ang kanyang asawa kung sino talaga ang babaeng pinakasalan niya.

Hayaan ninyong magsimula ako sa umpisa.

Ang pangalan ko ay Paolo.

Isa akong binata mula sa Quezon City na nagsisikap lamang mabuhay nang marangal. Nakatira ako sa isang maliit na compound na may apat na unit.

Ang kapitbahay ko namang si Mang Renato ay isa sa pinakamasipag at pinakamabait na taong makikilala mo. Umaalis siya ng bahay bago mag-alas singko ng umaga at madalas ay alas nuwebe na ng gabi kung umuwi.

Ang asawa niyang si Aling Liza ay kabaligtaran ng mga lihim na ginagawa nito.

Sa paningin ng lahat, siya ang pinakarelihiyosa sa compound. Siya ang nangunguna sa mga prayer meeting, laging may hawak na rosaryo, at hindi nauubusan ng payo tungkol sa tamang asal.

Ngunit dalawang linggo na ang nakalipas, napansin kong nawawala ang ilan sa aking mga underwear mula sa sampayan.

Noong una, inisip kong baka tinatangay lamang ng hangin.

Pagkatapos, pinaghinalaan ko pa nga ang mga pusang gala sa paligid.

Pero isang Sabado ng hapon, habang nakatanaw ako mula sa maliit kong bintana sa kusina, nahuli ko si Aling Liza.

Hindi lang niya hinahawakan ang aking mga damit.

May ginagawa siyang hindi ko maipaliwanag.

Nanigas ako sa kinatatayuan ko sa sobrang pagkabigla.

Paano ko sasabihin kay Mang Renato?

Sino ba naman ang maniniwala sa isang binatang katulad ko na inaakusahan ang isang babaeng kilalang relihiyosa?

Baka ako pa ang palabasing sinungaling at mapaalis sa inuupahan kong bahay.

Kaya nagpasya akong maglagay ng bitag.

Kinabukasan ng umaga, nilabhan ko ang paborito kong itim na boxer shorts.

Sa halip na isampay ito, dumaan ako sa tapat ng pintuan nina Mang Renato at Aling Liza at kunwaring nahulog iyon sa mismong doormat nila.

Pagkatapos ay mabilis akong nagtago sa likod ng malaking tangke ng tubig kung saan malinaw kong matatanaw ang kanilang unit.

Lumipas ang limang minuto.

Walang nangyari.

Sampung minuto.

Tahimik pa rin ang paligid.

Muntik ko nang sukuan ang plano at kunin na lamang ang boxer shorts nang biglang bumukas nang marahan ang kanilang pintuan.

Dahan-dahang sumilip si Aling Liza.

Tumingin siya sa kaliwa.

Pagkatapos sa kanan.

Tahimik ang buong compound dahil halos lahat ay nasa trabaho.

Lumabas siya habang nakasuot ng maluwag na pambahay.

Agad na napunta ang kanyang tingin sa itim kong boxer shorts na nasa sahig.

Napahawak ako sa aking dibdib.

Ano kaya ang gagawin niya?

Sisipain niya ba iyon?

Kakatok ba siya sa aking pinto upang isauli?

Ngunit hindi iyon ang nangyari.

Dahan-dahan niyang pinulot ang damit gamit ang dalawang kamay.

Hindi siya agad tumayo.

Nanatili siyang nakatungo habang hawak iyon nang mahigpit.

Mula sa pinagtataguan ko, nakita kong para siyang nawalan ng ulirat.

Hindi ko malaman kung ano ang iniisip ko sa mga sandaling iyon.

Takot.

Pagkalito.

O awa.

Labis siyang abala sa kanyang ginagawa kaya hindi niya narinig ang tunog ng pangunahing gate ng compound nang bumukas iyon.

Si Mang Renato pala iyon.

Maaga siyang nakauwi nang araw na iyon.

Natigilan si Aling Liza.

Para siyang estatwang nahuli sa gitna ng isang lihim na hindi kailanman dapat nabunyag.

Nagmadali siyang itago ang boxer shorts sa loob ng kanyang damit at inayos ang sarili.

Ngunit sa pagmamadali niya, may bahagi ng itim kong boxer shorts ang naiwan at nakalawit sa kanyang dibdib.

Huminto si Mang Renato sa paglalakad.

Nagtaka siya.

Unti-unti siyang lumapit sa kanyang asawa.

“Liza…” mahinahon niyang tawag habang nakatingin sa kanyang dibdib.

“Ano iyang itim na nakalabas sa damit mo?”

At sa mismong sandaling iyon, alam kong ang katahimikang matagal nang bumabalot sa kanilang tahanan ay tuluyan nang mababasag.