ANG LIHIM NA ALUK NG PINAKAMAKAPANGYARIHANG NEGOSYANTE SA PILIPINAS NA NAGBAGO SA BUHAY NG AKING ANAK MAGPAKAILANMAN

ANG LIHIM NA ALUK NG PINAKAMAKAPANGYARIHANG NEGOSYANTE SA PILIPINAS NA NAGBAGO SA BUHAY NG AKING ANAK MAGPAKAILANMAN

“Ano po ang ibig ninyong sabihin?”

Halos hindi makapagsalita si Arman Reyes habang nakatayo sa loob ng napakalawak na opisina ni Regina Villanueva, ang babaeng kinikilala sa buong bansa bilang isa sa pinakamakapangyarihang lider sa mundo ng negosyo.

Sa harap niya ay isang folder.

At sa ibabaw nito ay isang kontrata.

Buwanang sahod: ₱85,000.

Mas malaki iyon nang halos apat na beses kaysa kinikita niya bilang janitor.

Hindi siya makapaniwala.

“Hindi po ba kayo nagkamali?” mahina niyang tanong.

Tahimik na pinagmasdan siya ni Regina.

“Hindi ako nagkakamali pagdating sa mahahalagang desisyon.”

Nanatiling nakayuko si Arman.

“Pero isa lang po akong janitor.”

“Hindi.”

Tumayo si Regina mula sa kanyang upuan.

“Isa kang dating sundalo. May malinis kang rekord. Hindi ka umiinom. Hindi ka nagsusugal. At sa kabila ng lahat ng paghihirap mo, hindi mo kailanman pinabayaan ang anak mo.”

Napatigil si Arman.

Hindi niya alam kung paano tumugon.

“May kailangan akong taong mapagkakatiwalaan,” dagdag ni Regina.

“Hindi empleyado.”

“Kakampi.”

Biglang bumigat ang hangin sa silid.

“May problema po ba?”

Saglit na nanahimik si Regina.

Pagkatapos ay inilagay niya sa mesa ang isang larawan.

Isang lalaki.

Nasa limampung taong gulang.

Naka-amerikana.

At may malamig na mga mata.

“Pinsan ko.”

Napakunot-noo si Arman.

“Siya ang susunod na gustong umupo sa pwesto ko.”

“Tapos?”

“Gusto niyang mamatay ako.”

Napatayo si Arman sa gulat.

“Ma’am!”

“Hindi iyon hinala.”

“Katotohanan.”

Binuksan ni Regina ang isa pang folder.

Nandoon ang mga dokumento.

Mga ulat.

Mga litrato.

Mga transkripsyon ng usapan.

At mga bank transfer.

“Tatlong beses na akong sinubukang alisin sa kumpanya.”

“Dalawang aksidente.”

“Isang pagtatangkang sirain ang reputasyon ko.”

Biglang bumalik sa isip ni Arman ang nakita niyang metal brace.

Ang mga pasa.

Ang mga sugat.

Ang aksidente sa expressway.

Hindi pala iyon simpleng aksidente.

May taong may kagagawan.

“At naniniwala akong may mga tauhan siya sa loob ng kumpanya.”

Napalunok si Arman.

“Kaya ninyo ako kinukuha?”

Tumango si Regina.

“Lahat ng executive sa gusaling ito ay may presyo.”

“Ikaw lang ang taong walang dahilan para ipagkanulo ako.”

Tahimik ang silid.

Pagkatapos ay may inilabas pang isang dokumento si Regina.

At doon tuluyang natigilan si Arman.

Medical records.

Pangalan ng anak niya.

Alyssa Reyes.

Malamig ang kanyang katawan.

“Ano po ito?”

“Na-review ko ang kondisyon ng anak mo.”

“Lumalala ang kanyang hika.”

“Hindi sapat ang kasalukuyang gamot niya.”

Nanginig ang mga kamay ni Arman.

“Paano ninyo nalaman?”

“Dahil bago ako magdesisyon tungkol sa isang tao, inaaral ko ang buong buhay niya.”

Dahan-dahang inilapag ni Regina ang isang card.

“Simula ngayong araw, sasagutin ng kumpanya ang lahat ng paggamot ng anak mo.”

Napaluha si Arman.

Hindi niya napigilan.

Sa loob ng maraming taon, wala siyang ibang iniisip kundi kung paano mababayaran ang mga gamot ni Alyssa.

Kung paano siya makakabili ng inhaler sa susunod na buwan.

Kung paano siya makakahiram ng pera kapag muling naospital ang bata.

At ngayon—

Parang may himalang inilapag sa harap niya.

“Bakit ninyo ginagawa ito para sa amin?”

Unang beses na nagbago ang ekspresyon ni Regina.

Nawala ang malamig na mukha ng isang CEO.

At sa loob lamang ng ilang segundo…

Mukha siyang isang pagod na babae.

Isang taong matagal nang lumalaban mag-isa.

“Dahil minsan, may isang taong nagligtas sa buhay ko.”

“Hindi ko man siya mabayaran, baka kaya kong tulungan ang iba.”

Tahimik na napayuko si Arman.

Pagkatapos ng ilang sandali, nilagdaan niya ang kontrata.

Hindi niya alam noon na iyon ang simula ng pinakamalaking laban sa buhay niya.

Dahil habang papalabas siya ng opisina…

May isang lalaking nakatingin mula sa kabilang dulo ng hallway.

Ang parehong lalaking nasa larawan.

Ang pinsan ni Regina.

At nang makita nitong lumabas si Arman mula sa opisina ng babae, dahan-dahan itong ngumiti.

Hindi iyon ngiti ng pagbati.

Kundi ng isang taong nakakita ng bagong target.

At nang gabing iyon, habang natutulog si Alyssa sa kanilang maliit na apartment…

May isang itim na sasakyan ang huminto sa tapat ng kanilang gusali.

May lalaking bumaba.

At iniwan sa ilalim ng pintuan ang isang sobre.

Nang buksan iyon ni Arman kinabukasan…

Isa lang ang laman.

Larawan ng kanyang anak.

At isang mensaheng sapat upang magpatigil ng kanyang paghinga:

“Lumayo ka kay Regina Villanueva kung ayaw mong maulit sa anak mo ang nangyari sa kanyang ama.”