LAHAT NG PINAKAMAHUSAY NA DOKTOR AY NABIGO, NGUNIT ANG KATULONG AY NAKAPANSIN SA MGA BULAKLAK SA TABI NG HINIHINGAL NA MAFIA BOSS AT BULONG NIYA, “HINDI IYON GAMOT. IYON AY PAGPAPATAY.”
LAHAT NG PINAKAMAHUSAY NA DOKTOR AY NABIGO, NGUNIT ANG KATULONG AY NAKAPANSIN SA MGA BULAKLAK SA TABI NG HINIHINGAL NA MAFIA BOSS AT BULONG NIYA, “HINDI IYON GAMOT. IYON AY PAGPAPATAY.”
Sa itaas na palapag ng isang pribadong medical wing sa Moretti Estate sa Makati City, Philippines, ang tunog ng heart monitor ay hindi tulad ng sa pelikula.
Hindi ito dramatiko.
Ito ay malamig.
Mahaba.
Isang tuloy-tuloy na beep na unti-unting kumakain sa katahimikan ng silid.
Si Don Ricardo Moretti, kilalang negosyante sa real estate at kinatatakutang pangalan sa underground world ng Maynila, ay nakahiga sa puting kama na mas mahal pa sa isang buong taon na sahod ng karamihan.
Maputla ang kanyang balat.
Halos hindi gumagalaw ang kanyang dibdib.
Sa paligid niya, nakatayo ang labindalawang doktor.
Hindi ordinaryo.
Mga espesyalista mula sa iba’t ibang ospital—mga taong sanay utusan ang mundo, hindi utusan ng iba.
Pero ngayon…
Wala silang sagot.
Sa may pinto, nakatayo si Dante Moretti, nakababatang kapatid ni Don Ricardo.
Kalmado ang mukha niya.
Nakakatakot ang katahimikan niya.
“Limang minuto,” malamig niyang sabi.
Si Dr. Alistair Reyes, lead physician, ay lumunok.
“Mr. Moretti, ginagawa po namin ang lahat ng—”
Itinaas ni Dante ang isang daliri.
“Hindi. Ginagawa ninyo ang binabayaran ninyo. Kaya gawin ninyo nang maayos.”
Tahimik.
Sa isang sulok ng silid, halos hindi napapansin, naroon si Tess Cruz, isang kasambahay, may hawak na silver basin.
Para sa mga doktor, isa lang siyang katulong.
Para sa mga guwardiya, wala siyang halaga.
Pero para kay Tess…
isa siyang taong sanay makakita ng hindi napapansin ng iba.
Tumingin siya kay Don Ricardo.
May kakaiba sa galaw ng kanyang mga daliri.
Parang may ritmong hindi niya kontrolado.
Tumingin siya sa leeg nito.
May kakaibang pulso.
At pagkatapos…
sa ibabaw ng fireplace, nakita niya ang mga puting bulaklak.
Lilies.
Perpekto.
Masyadong perpekto.
May nakasabit na ribbon:
“With deepest sympathy.”
Nanigas si Tess.
Hindi ka maglalagay ng sympathy flowers sa taong buhay pa…
maliban kung may gustong mangyari.
Lumapit si Dr. Reyes na may hawak na injection.
Ngunit biglang—
“Tumigil kayo.”
Lahat ay napalingon.
Ang boses ni Tess ay pumutol sa katahimikan.
Parang hindi bagay sa silid na iyon.
“Excuse me?” malamig na tanong ng doktor.
“Huwag ninyong ituro ‘yan sa kanya.”
Si Dante ay dahan-dahang lumingon.
“Tess.”
Isang salita lang.
Pero mabigat.
Nagpapatigil.
“Gagawin mo ‘yan,” sabi ni Tess, “hindi siya magigising. Masisira ang puso niya mula sa loob.”
Isang doctor ang tumawa.
“Katulong lang siya.”
Pero hindi natinag si Tess.
“Hindi cardiac arrest ito. Kinokontrol ang nervous system niya.”
Natahimik ang silid.
Si Dr. Bloom, neurologist mula Boston, ay lumapit at tiningnan ang mata ng pasyente gamit ang ilaw.
At bigla…
namutla siya.
“Oh my God…”
“Anong nakita mo?” tanong ni Dr. Reyes.
“May pattern ang galaw ng iris,” bulong niya. “Parang may trigger…”
Itinuro ni Tess ang mga bulaklak.
“Hindi simpleng bulaklak ‘yan. May kemikal sa amoy na nag-a-activate ng lason na nauna nang naipasok sa katawan niya.”
“Imposible,” sagot ni Dr. Reyes.
“Dahil common toxins lang ang sinuri ninyo,” sagot ni Tess. “Hindi ito common.”
Napatingin si Dante kay Tess.
“Paano mo alam ‘yan?”
Tahimik si Tess.
At sa unang pagkakataon, nagsalita siya nang hindi bilang katulong.
“Si Arthur Cruz ang tatay ko.”
Biglang natahimik ang silid.
Si Lorenzo Hale, matandang adviser ng pamilya Moretti, ay napatingin nang matalim.
“Patay na si Arthur Cruz,” sabi ni Dante.
“Hindi,” sagot ni Tess. “Nawala siya. Magkaiba ‘yon.”
“Sinong Arthur Cruz?” tanong ng doktor.
“Ang tanging taong pinagkatiwalaan ng pamilya Moretti noon,” malamig na sabi ni Dante.
Pagkatapos, tumingin siya kay Tess.
“Makakaya mo ba siyang iligtas?”
IPINAKASAL AKO SA ISANG LALAKING MAY KAPANSANAN—PERO SA GABI NG KASAL, ISANG PAGKAHULOG ANG NAGBUNYAG NG LIHIM NA MAGPAPABAGO SA AMING BUHAY MAGPAKAILANMAN
NAKITA AKO NG LOLO KO NA NAGLALAKAD SA ARAWAN HABANG KILIKILI KO ANG AKING BABY AT NAGTANONG, “BAKIT HINDI MO GAMIT ANG KOTSE NA IBINIGAY KO SA’YO?” NANG MALAMAN NIYANG INAGAW ITO NG KAPATID KO, ISANG NAKAKAKILABOT NA KARMA ANG IPINATIKIM NIYA RITO KINAUGABIHAN!
KINAGABIHAN BAGO ANG KASAL KO, PINAPUNTA AKO NG FIANCÉ KO SA ISANG LUXURY HOTEL SUITE—PERO ANG NAABUTAN KO ROON ANG NAGTULAK SA AKIN PARA PAKASALAN ANG PINAKAMATINDING KAIBIGAN NIYA SA NEGOSYO SA HALIP NA SIYA…
About The Author
